.
.
.
.

Inspreektekst profielschets nieuwe burgemeester

Woensdag 29 januari 2020, 13.30 uur commissie bestuur

17 maart 2017 is een dag die ik niet zal vergeten. Dit was de dag dat Pauline Krikke burgemeester werd van Den Haag. Op de avond van haar installatie maakte ze meteen een punt van het thema huiselijk geweld. En niet zomaar een punt, maar een speerpunt en wel speerpunt nummer 1. “Den Haag moet ook ‘achter de voordeur’ de stad van vrede en recht zijn,” zo stelde Krikke: “Het kan niet zo zijn dat we op internationaal vlak allerlei belangrijke dingen doen, terwijl hier kinderen en volwassenen worden mishandeld.”

Dit nieuws ging destijds als een dolle rond op social media, met name in zogenaamde besloten groepen voor lotgenoten, slachtoffers en overlevers van geweld in huiselijke kring. Dit zijn groepen waar je je veilig kunt uiten, waar je herkenning en erkenning vindt, waar je wordt gehoord zonder te worden veroordeeld en waar je niet een waar-twee-vechten-hebben-twee-schuld krijgt toebedeeld hetgeen je helaas veelal tegenkomt in de reguliere hulpverlening, bij de politie, in de rechtbank, etc. Haar daadkracht, haar uitspraken in de media en het baanbrekende werk dat Pauline Krikke de afgelopen jaren heeft verricht, heeft vele Haagse vrouwen en mannen gesteund om ook buiten ‘besloten groepen’ hun stem over dit taboe-onderwerp te laten horen, om uit de kast te komen met hun verhaal over het geweld dat ze hebben meegemaakt en/of om stappen te durven ondernemen om uit de spiraal van psychisch en/of fysiek geweld te geraken.

Zo ook ik. Mede dank Pauline Krikke durf ik hier nu en plein public te staan. Over haar betrokkenheid bij het thema huiselijk geweld heb ik de afgelopen jaren meermaals met haar persoonlijk mogen spreken. Ze bracht zij begin juni vorig jaar op haar eigen verzoek informeel een bezoek aan een lotgenotenintervisiegroep over narcistisch misbruik waar ikzelf ook deel van uitmaakte. Niet alleen gaf zij de deelnemers erkenning, maar konden wij als ervaringsdeskundigen haar de dynamiek en de heftige gevolgen van psychisch geweld uitleggen, waarmee zij als verantwoordelijke voor openbare orde en veiligheid in deze stad kennis en handvatten kreeg om beleid hierop te maken.

En dit is zeer zéér belangrijk. Want, geachte voorzitter, emotionele en psychische mishandeling is een énorm onderschat probleem. Huiselijk geweld en kindermishandeling bestaat voor meer dan 80 procent uit emotionele en psychische mishandeling. Zo blijkt uit recent onderzoek van het Verwey-Jonker Instituut en de Augeo Foundation[1]. Psychische mishandeling gaat bijna altijd samen met fysiek en/of seksueel huiselijk geweld. Het eerder herkennen hiervan kan heel veel leed bij slachtoffers voorkomen.

Én ook kan dit de maatschappij een hoop kosten besparen! Alleen al de kosten van kindermishandeling in Nederland worden geraamd op een miljard euro per jaar. Let wel: De kosten van partnergeweld of andere vormen van geweld achter de voordeur zijn hierbij niet meegerekend. Denk hierbij aan: maatschappelijke opvang, ziekenhuisopnames, GGZ, arbeidsuitval, UWV, etc etc. Omdat de gevolgen zo complex zijn, is er nog geen instituut of overheidsinstantie dat de totale maatschappelijke kosten hiervan in kaart heeft weten te brengen.

Ik verwijs u allen voor meer achtergrondinformatie graag naar de vrijdag jl. gelanceerde website van Het Verdwenen Zelf, een in psychische mishandeling gespecialiseerde organisatie. Deze organisatie bestaat al jaren als platform voor slachtoffers, maar heeft nu ook een website specifiek voor professionals, dus ook voor u als politici. https://professionals.verdwenenzelf.org

Ik verwijs u ook graag naar de website van de Haagse vrouwenorganisatie Yasmin; www.stichtingyasmin.nl. Dagelijks wordt Yasmin gebeld door vrouwen (en ook door mannen) met verzoeken om hulp. Sinds eind november jl. is er een aparte pagina op de website van Yasmin aangemaakt: ‘Wat te doen bij geweld tegen vrouwen’. Er staat hier o.a. een factsheet waarin praktisch advies staat voor Haagse slachtoffers van welke vorm van geweld dan ook.

Ook al zijn partnergeweld en kindermishandeling niet specifiek Haagse, maar hele grote landelijke problemen, onze voormalige burgemeester stak ook landelijk haar nek uit om deze thema’s binnen de G4 op de agenda te zetten en in landelijke media naar voren te brengen.

Alle mooie en terechte eigenschappen van de nieuwe burgemeester in de profielschets en in de poll van Omroep West ten spijt; de woorden aanpak huiselijk geweld en kindermishandeling – of woorden van die strekking – komen hier niet in voor. Aan de profielschets van de nieuwe burgemeester zou ik namens vele Haagse kinderen, vrouwen en mannen achter de voordeur, iets essentieels willen toevoegen: aanpak huiselijk geweld moet blijven staan als speerpunt nummer 1; de nieuwe burgemeester moet het voortvarende en taboedoorbrekende werk van haar voorganger voortzetten zodat er voor álle Hagenaars een veilige plaats is in deze stad.

Ps. Uiteraard is een delegatie van ervaringsdeskundigen te allen tijde bereid om u en de sollicitatiecommissie een nadere toelichting te geven en ook zijn zij bereid de nieuwe burgemeester t.z.t. bij te staan om geweld achter Haagse voordeuren een halt toe te roepen.

[1] Werkt de aanpak van huiselijk geweld en kindermishandeling? Verwey-Jonker Instituut/Augeo Foundation, 2019.